Wielerplaza.nl

Team Merckx Tuttosport is zo´n top granfondo team uit Italie. Dit jaar voor het eerst actief met drie toppers: Ivan Fanelli, Jamie Burrow en Timothy Jones.



9 overwinningen (6 van Fanelli, 3 van Burrow) en in totaal 23 podiumplekken!!!

Op Youtube vond ik nog twee mooie seizoensoverzichtsfilmpjes:

Info "geplukt" van Forum Tour:

"Offizielle Info aus Sölden
--------------------------------------------------------------------------------

Ich habe meinen Unmut über die Richtunsänderung kürzlich per E-Mail an die Offiziellen gesendet und folgende Info bekommen:

Eine Richtungsänderung ist angedacht aber noch nicht beschlossen

Hierfür gibt es einige Gründe seitens der Organisation:

* die Abfahrt von Sölden nach Ötz ist sehr risikoreich
* die Genehmigung für den ÖRM in Südtirol ist jährlich eine zitterpartie. Letztes Jahr haben wir 3 Tage vor Veranstaltung die Genehmigung erhalten. Durch die Strassensperre, sind Urlaubstäler für lange Zeit gesperrt und teils nicht erreichbar... Rund 30.000 Einwohner und ca. 80.000 Gäste sind hiervon betroffen
* usw...

Das Ansuchen an die Landesregierung ist seit Oktober eingereicht - die Verhandlung findet erst im Dezember statt. Sobald diese Abgeschlossen sind, werden wir die News auf unserer homepage kundgeben.

MFG
Heike Klotz"

Oftewel: Linksom of Rechtsom: het is nog NIET definitief besloten. Reden voor linksom is de jaarlijks terugkerende ellende met het verkrijgen van de vergunning van Süd Tirol. Het gebied van de Pso Giovo en Pso Rombo. Afgelopen jaar kwam de noodzakelijke vergunning pas 3 dagen voor het evenement op tafel...

De langdurende doorkomst van het gehele peleton en bijbehorende Strassensperre zorgt meer en meer voor problemen mbt vergunningen. Ook wordt de gevaarlijke afdaling van Sölden naar Ötz genoemd als reden, maar dat lijkt mij persoonlijk zwaar misplaatst, omdat er minimaal 2 gevaarlijkere afdalingen voor terugkomen.

Eind december zal eea wel beslist zijn en wordt het gecommuniceerd op de ORM-site...

Zijn we toch even lekker bezig geweest in deze, voor het wielrennen zeker geldende, "komkommertijd".... ;)

Afgelopen dagen is er door Wielerplaza al het nodige gedaan om het parcours van de ORM van 2010 alvast wat smoelwerk te geven middels een verzameling van losse grafieken. Maa goede grafieken zeggen soms meer dan duizend woorden...

Een verzoek aan CyclingCols.com "directeur" Michiel Lonkhuyzen resulteerde dan ook in 2 prachtige grafische voorstellingen van 2 varianten van het ORM-rondje "linksom".

Beide grafieken gaan uit van een start en finish in Sölden, alleen het onderscheid zit in de keuze "via Innsbruck" of "via Axams".

ORM 2010, linksom via Innsbruck. Afstand 226 km en 5310 hoogtemeters

ORM 2010, linksom via Axams. Afstand 225 km en 5470 hoogtemeters

Wielerplaza zou het heel logisch vinden als de organisatie van de ORM uiteindelijk zal kiezen voor de Axamsroute. Voor de veligheid is die keuze een stuk beter dan 4 uur lang deelnemers door Innsbruck te laten sjeezen. Verder is er in de beginperiode van de ORM altijd via Axams gereden. Nu met een jubileum zou dat een mooie herinnering zijn aan vervlogen tijden en wordt de ORM echt "einer der Hartesten Radmarathons Europa".

Bron grafische voorstellingen: CyclingCols.com

In 2010 dus de route in omgekeerde volgorde. Het rondje "tegen de klok in". Voor het gemak de profielen van de bergen in deze "kluif" eens op een rijtje gezet.

Sölden-Pso Rombo, de klim... direct vanuit de start. Bron: CyclingCols.com

Pso Rombo - St Leonardo in Passiria, de afdaling

Na de afdaling van de Pso Rombo volgt direct de klim naar de Pso Giovo...

St Leonardo in Passiria - Pso Giovo, de klim Bron: CyclingCols.com

Pso Giovo - Sterzing, de afdaling

Nu volgt de Pso Brennero. Een paar kilometer vlak en vooral vals plat(lees: buitenblad) richting Gries am Brenner: De Pso Brennero. Alleen bij Gossensas een kort stukje klimmen.

Sterzing - Pso Brennero, de (buitenblad)klim Bron: CyclingCols.com

Pso Brennero - Innsbruck, de afdaling

Tussen Innsbruck en Kematen, over 16 km voornamelijk vlak terrein met 100 hoogtemeters, is het tot aan de voet van de Kühtai (Kematen) krachten verzamelen voor de laatste grote klim van de dag.

Kematen-Kühtai, de laatste echte klim van de dag Bron: CyclingCols.com

Kühtai - Oetz, de afdaling


Vanuit Ötz (na de afdaling van de Kühtai) tot aan Sölden is het nog 31 km voornamelijk vals plat omhoog. Als de fut er dan uit is en de wind tegen blaast, dan kan die laatste 31 kilometer nog een aardige lijdensweg worden...


Oetz-Sölden, de finale met finish in Sölden. De finish is in de grafiek voor het 1e gele gedeelte.

De profielen van de afdalingen zijn overgenomen van Salite.ch

Het hele rondje is op 17 juni 2009 al eens door Michiel van Lonkhuyzen gereden en de hele registratie van die rit is te vinden op www.cyclingcols.com. Michiel reed de ronde met start en finish in Sterzing en nam in de afdaling van de Brenner de afslag richting Axams. Zo voorkom je dat je door Innsbruck moet. De afstand bedroeg 225 km en 5.470 hoogtemeters.

La Oetztaler 2010...

In 2010 de 30e editie en dat is al duidelijk bekend gemaakt door de organisatie. Middels de oproep aan enthousiastelingen om in retro-style aan de start te verschijnen blijft het niet... Men gaat nog verder...

TOUR editie 25 november 2009

Sinds jaren kent de ORM een vast parcours. Een rondje rechtsom. Vanuit Sölden. Kühtai, Brenner, Jaufen en als slot die hele lange Timmelsjoch. In vroeger tijden zijn er allerlei varianten geweest van de ORM. Start en finish in Steinach am Brenner. De bakermat. Rondje linksom of rechtsom. Start/finish in Innsbruck. O.a. via Axams en de oude Brenner. De echte 238km en 5500 htm. Overigens zijn die getallen nooit meer van de affiche verdwenen.

Wat doen "ze" dan in 2010? Punt 1. Negrini en Co de toegang weigeren, het raakt alleen de "dopanti". Gelukkig maar. Punt 2. Wat alle deelnemers voor 2010 wel raakt is het parcours!!! Het 30-jarige jubileum wordt extra luister bijgezet door het rondje op 29 augustus a.s. eens andersom te doen. Met koude spieren eerst het Timmelsjoch, afdalen door die donkere en natte tunnel, dan Jaufen, Brenner en en de Kühtai tot slot... Tot slot? Ik denk het niet. Ik vermoed dat velen hun Waterloo alsnog zullen vinden op de laatste 30 kilometer. Gluiperig omhoog vanuit Ötz naar Sölden...

Voor de liefhebbers die voorgaande jaren niet ingeloot werden. In 2010 mogen er 5000 deelnemers van start gaan. Vanwege het grote aantal afzeggingen durft men het aan om meer inschrijvingen toe te laten. En zo worden de extra kosten die de dopingcontroles met zich mee zullen brengen toch geneutraliseerd... ;)

PS Wat ben ik blij dat ik Timmelsjoch en Jaufen al heel wat keertjes in de 2010-richting gereden heb. Één nadeel: Persoonlijke parcoursrecords zijn niet te vergelijken... Tegen het geschetste nadeel staat ook een heel groot voordeel: Iedereeen rijdt in 2010 wel een PR... ;)

Fietsen wordt echt een moeilijk verhaal. Of het echt goed zal komen weet niemand, maar helemaal goed gaat het sowieso niet meer komen. Ik ben stilletjes aan al begonnen met verkopen van spullen waar ik vanaf wil: nieuw SLR Carbon Kit zadel, nieuwe Campagnolo Neutron Ultra wielen, crossbanden, Veloflex banden, etc.. Alles met pijn in het hart.

Al een week of wat volg ik schaatsles bij Duosport op de Vechtsebanen. Bedacht als alternatief voor het niet-kunnen-fietsen. maar het is écht heel leuk en het gaat in rap tempo beter. Alleen de perfecte bocht zal nog even vergen. Maar ik kruip al steeds meer naar 'de binnenbaan'.

Ook zag ik 'het stelletje' als een speer over de baan vliegen. Amai, hoe hard rijdt die meid. Kan 'het stelletje' mij niet op sleeptouw nemen en perfect schaatsen leren? Zij, Nicole Heuts, heeft nog steeds de clubrecords van USSV Softijs, o.a. de drie kilometer in 4.57,81 ...

Vanmorgen was er naar verluidt niemand op komen dagen op de dijk van De Mik... De Mik is stervende. Wij waren met zijn drieën op de Vechtsebanen. Laura had vandeweek haar Friese doorlopers van me gekregen.Ze ging als een speer en reed een ronde of vier.


Daarna lekker een frikadel eten in de kantine en lekker voldaan naar huis. Daar hebben mama en Laura heerlijk twee uur liggen 'tukken' op bed. Moe maar voldaan!

Wat een prachtige dag. Zaterdag 21 november. Eerst met Patrick, Laura, Carina en Oma Sinterklaas binnen wezen halen in Houten. Het kon bijna in korte broek. Onder een strak blauwe lucht, maar wel 14 graden. Heerlijk om de spanning van de gezichtjes van die kleintjes af te lezen. "Wat zal Sint dit jaar voor ons in petto hebben?" hoor je ze denken. Zwaaien en zingen. In Houten hebben ze het goed geregeld. Werkelijk waar. Een bak koffie en Patrick is overgehaald om mee te gaan naar Schimmert. De "open dagen" bij Jos Feron in Schimmert. Vele wielrenners vliegen door het Limburgse. Geen tijd voor Feron... zo lijkt het.

Waarom helemaal naar Schimmert? Voor een ontmoeting met een aantal Passoni zusjes. Folders en foto´s... allemaal mooi, maar er gaat niets boven in het echt zien en aanraken. In een goede gastvrije omgeving. Op sommige shows moet je flink in de beurs tasten voor een plastic bekertje smakeloze koffie en een in plastic folie verpakt stuk droge koek (Pl1eg3r ??). Niet bij Feron. Heerlijke koffie en keuze uit vele soorten overheerlijke Limburgse vlaai... Gratis!

Patrick aan het snaaien.

Dat geldt niet voor de bloedmooie Passoni's.... Maar de Passoni's weten het wel en staan dan ook keurig vlak bij de `bar`... the place to be! Al gauw komt Karsten naar ons toe. Karsten vertegenwoordigt Passoni. En praat vol passie over alle kwaliteiten van `de dames`. Passoni

100% Italiaans. Niks Taiwan ofzo. Geen standaard kleurstelling(lees eenheidsworst waar je zowat over struikel. Rood/Wit/Zwart... Alleen de merknaam verschilt. Bah!Daarom kiest Passoni al sinds de oprichting voor andere waarden: Het allerbeste Titanium en Columbus carbon. De allerbeste duurzaamheid. Geen geneuzel. KWALITEIT! De Passoni wielen zijn een lust voor het oog. Van Marchisio makelij. Maximaal 2.000 wielen 'productie' per jaar. Kwaliteit en duurzaamheid gaat bij Passoni boven superlichtgewicht. Het blijft een komen en gaan in de winkel van Jos Feron en zo ook voor ons. We tuffen huiswaarts. Nu geen files. Dus zelf voor oponthoud gezorgd. Even door `De MAC` rijden. Kipnuggets en Franse frietjes. Moest even.

Maar de hamvraag...Komt er binnen afzienbare tijd een Passoni naar Lekkerkerk... Ik denk het wel! In maart of in mei maar eens in Italië gaan kijken. Daar de maat nemen of laten nemen... Vliegen op Bergamo. Voor een prikkie. En liquiditeiten beschikbaar maken... ook dat kost tijd en geduld. Éen keuze lijk ik alvast gemaakt te hebben... Als,als, die dame naar Lekkerkerk komt, dan krijgt ze wel stijlvolle en lichte SRAM-onderdelen tot haar beschikking. SRAM



Een echte Passoni... EUR 6.253,-. Maar goed, moeders d'r cabrio is ook duur :-)

Voor diegenen die de Ötztaler Radmarathon 2009 DVD nog niet gezien hebben, hier in 4 delen op Youtube:

Deel 2, Bert Dekker op kop op 1.10 - 1.17 en 6.12 - 6.15:




Deel 4, schitterende finisch Edith Vandenbrande:

Wielerplaza was hier al officieus van op de hoogte, maar nu officieel gemaakt door de positieve plas van Negrini. Ernst Lorenzi (organisatie) hoeft ook niet meer de ploegleidersauto door de Söldense politie te laten doorzoeken op de dag van de Ötztaler vermoeden wij, Salieri zal niet meer (durven / mogen) deelnemen...

Wordt het dan toch eindelijk op de valreep van zijn carrière nog mogelijk om in 2010 de Ötztaler Radmarathon te winnen voor Bert Dekker? De kansen waren nog nooit zo groot! Maar ja, de leeftijdsteller zal tegen de volgende editie al wel de 40 aangeven...

Liebe Ötztaler Radmarathon Teilnehmer,

Wir hier im Ötztal vertrauen auf Handschlagqualität und Ehrlichkeit.

Umso härter trifft uns nun der Dopingfall Emanule Negrini. Negrini ist ja für uns im Ötztal nicht irgendwer: Wie kein anderer Fahrer dominierte er in den letzten Jahren das Rennen, konnte den Ötztaler sogar dreimal gewinnen.

Und nun dieser schmerzliche Schlag in die Magengrube. Ohne wenn und aber distanzieren wir uns von Negrini und allen unlauteren und verbotenen Praktiken im Sport. Auch tut es uns leid, daß sich alle anderen Fahrer durch das unfaire Verhalten von Negrini betrogen fühlen und jetzt enttäuscht sind. Wohl selbstredend, daß Negrini beim Ötztaler nie mehr einen Startplatz bekommen wird.

Aber: Wir lassen uns von Negrini nicht unsere tolle Veranstaltung kaputtmachen, die mittlerweile zum weltbesten im Bereich "Radmarathons" gehört und für viele viele Sportler die größte Herausforderung in ihrem sportlichen Leben ist.

Ihnen allen gehört der Ötztaler. Für sie möchten wir deshalb auch ein klares und sauberes Zeichen setzen: Sauber wie die Luft und das Wasser im Ötztal soll auch unsere Veranstaltung sein. Deshalb haben für 2010 Dopingkontrollen angedacht.

Wir freuen uns schon auf den Ötztaler 2010, der dann einen großen und runden Geburtstag feiern wird: er wird zum 30sten mal ausgetragen!


Mit besten und sportlichen Grüßen

Mag. Oliver Schwarz
Geschaeftsführer

Mijn dagelijkse woon-werk ritje op de fiets gaat voor mij vooral 's ochtends altijd volgens dezelfde route. De kortste. De jaargetijden en het weer maken dat de ene dag altijd wel verschilt van de andere dag. Vervelen doet het nooit. Soms half duttend en andere keren al na 2 kilometer met het hart in de keel.

De Tiendweg wil wel eens gevaarlijk zijn. Racen met de auto over een smalle weg is voor velen een uit de hand gelopen hobby. Fietsende middelbare schoolgangers en kinderen...fietsforensen... ze moeten allemaal heel erg uitkijken op de Lekkerkerkse Tiendweg...

Maar er zijn ook best leuke dingen die voor verrassende afleiding zorgen. Neem deze morgen. Het fietspad richting Van Brienenoordbrug. Vlak voordat ik onder de brug doorga, zie ik 'onze' Mariniers-drilmachine van de Van Ghent kazerne weer eens in actie. Meer begeleiding dan deelnemers aan deze fase in de pre-selectie voor de officiersopleiding. Er zijn er nog maar 7 over. Met 20 man begonnen...

Om de officierstraining te mogen volgen. Het is buffelen geblazen. Op zijn Johan-Olaf Koss-wijze, twee voeten strak tegen elkaar en huppend de trap op, dribbelen naar beneden en weer, en weer... Amper rust. In rust betekent nu op de plaats 'dribbel' en de volgende proef aanhorend. Een nieuwe leider van de 7 wordt aangewezen. Zware balken komen uit een aanhangwagen tevoorschijn. Twee aan twee met balk. De zevende mag het alleen doen. Jezus.... Bofkont!

Hardlopen en vanaf het laagste punt van het talud, het talud op en neer naar het hoogste punt.... Gelukkig. Ik heb mijn fototoestel bij... kijk maar even mee.

En dan weer verder naar het werk...

Zoals gisteren al gemeld is Negrini (eindelijk) tegen de lamp gelopen. Nu in het Gran Fondo circuit. Vanuit zijn verleden als professioneel wielrenner had hij al een schorsing achter zijn naam staan. De positieve test van dit jaar bij de GF Sportful in Feltre is voor het CONI kennelijk dusdanige reden om Negrini fors te straffen.


Het CONI heeft Negrini voor altijd uitgesloten van sportieve evenementen, welke op Italiaans grondgebied plaatsvinden. Hij kan geen licentie meer verkrijgen. Hij mag zelfs niet op plaatsen komen bij evenementen die bedoeld zijn voor de sporters. Kennelijk heeft de procureur meer argumenten, dan alleen de doping geduidde producten die in Negrini's plasje terecht gekomen zijn.

Wielerplaza is nu aan het onderzoeken wanneer bekend geworden is dat Negrini geïnformeerd is over de positieve plas. En of daar toen ook al sancties opgelegd zijn.

Ondertussen heb ik het Ötztaler-finishershirt van 2009 al bij het vuilnis gegooid! Met die oplichter wil ik niet geassocieerd worden.

Bron: Bericht van het CONI

Een dezer dagen is duidelijk geworden dat enkele "grote meneren" uit het Italiaanse Gran Fondo circuit uit de verboden pot gesnoept hebben. Dat eea niet alleen gebaseerd is op vermoedens blijkt uit het bericht van de CONI. Het Italiaanse anti-doping buro. Wielerplaza werd hierover getipt door Jos de Graaf. Waarvoor dank.


Andrea Paluan is voor 2 jaar geschorst en Emanuele Negrini, zo lijkt het, is voorlopig, in afwachting van een hoger beroep, voor altijd buitengesloten voor deelname aan sportieve evenementen.

...Emanuele Negrini (tesserato Udace, positività betemetasone e triamcinolone, chiesta inibizione a tesserarsi in futuro e a frequentare impianti sportivi)...

...Andrea Paluan (tesserato Fci, positività mesterolone e gonadotropina, chiesti due anni)...

Wat betreft Paluan(Team Viner): Gonadotrapine is zwaar spul (categorie groeihormonen!). Mesterolone (Proviron) is een anabole steroid. Is er een verband met zijn beroep, sportinstructeur? Paluan werd positief bevonden na zijn deelname aan de 12e GF Valle Montregalesi. Paluan werd toen 3e.

Voor wat betreft Negrini(Team Salieri): Betemetasone is een corticosteroid (astmamiddel). Triamcinolon ook, maar vele malen sterker en bekend onder de merknaam Kenacort (hier zijn in het verleden vele wielrenners op gepakt). Negrini werd positief bevonden na afloop van de GF Sportful in Feltre. Negrini werd toen 2e achter Chaburka.

Bron-artikel waarin negen atleten gemeld worden vanwege een positieve dopingtest.
Een 2e bericht bevestigt de positieve plas van Negrini.

Toeval of niet, beiden reden ooit voor Cantina Tollo...
Saillant detail inzake Negrini is dat Wielerplaza naar aanleiding van de Ötztaler van dit jaar al, tussen de regels door, meldde dat er een luchtje zat aan de "brommer" Negrini... Verslag ÖTZ 2009



Thomas Lechermann uit Rohr (Duitsland), 5e in de Ötztaler 2009, baalt enorm van dit typische "Italiaanse wielerschool"-gedrag van Negrini. "Er gingen al geruchten", zo sprak hij in de Bayerische Allgemeine. Hij geeft aan enorm veel plezier aan de wielersport te beleven en is ook zo aan de start verschenen van de Ötztaler. Met maanden van zware trainingsarbeid in de benen.

Thomas Lechermann 5e in Ötztaler 2009

Maar dit bericht verziekt zijn plezier volledig om in de toekomst nog aan de start te verschijnen van bijvoorbeeld de Ötztaler. Want wie is er nog te vertrouwen, nu blijkt dat ook in dit soort "wedstrijden" het dopingspook gezicht gekregen heeft. "Moet ik nu ook gaan bewijzen dat ik niet gebruikt heb?" vraagt hij zich hardop af... "Nee, ik heb het ermee gehad"...

NOOT Patrick:

Ik heb Guisseppe Nav gesproken, die is betrokken bij Team Salieri. Het heeft te maken met zijn attest voor cortisonen (??) dat niet in orde zou zijn geweest of dat hij niet bij zich had tijdens de test. Hij is officieel (nog) niet geschorst.

Giuseppe Corsello, ploeggenoot, sprak ik ook vanavond nog op Facebook. Die zei hetzelfde en eindigde met "speriamo bene...", "laten we er het beste van hopen...". Wordt vervolgd!

Na Jearen van afwezigheid is het dan eindelijk weer zover. Ludovic Valentin heeft met zijn organisatie LVO deze cyclosportive weer op het programma gezet.

Op 4 april 2010 is het een prachtige gelegenheid om het eiland Corsica weer eens te (her) ontdekken. De cyclo met start en finish in Bastia is de 1e uit een serie van vier evenementen welke door LVO georganiseerd wordt in 2010 onder de naam Cyclo Tour Rotor.

Opvallend hierbij is ook de verschuiving van LÁrvan Villards, welke voorheen altijd op 14 juli verreden werd. Dit in verband met een Tour de France etappe die op 13 juli vanuit dat dal start.

zondag 4 april : la Cyclo'Corse à Bastia (Haute-Corse)

zondag 9 mei : la Lozérienne à La Canourgue (Lozère)

zondag 20 juni : la Granite-Mont-Lozère à Villefort (Lozère)

zondag 11 juillet : l'Arvan Villards à Jarrier/Les Bottières (Savoie)


LVO

Dat weken achter elkaar met grote regelmaat de auto pakken ipv op de racefiest naar het werk niet ongemerkt voorbij kunnen gaan is gisteren weer eens bikkelhard bewezen. Na 1 dag in het land te zijn, was "SINTERKLAAS" nog niet bereid om cadeautjes weg te geven. Het rondje met DE MIK zou een martelgang worden. De trainingen op de Giant Jubilee ten spijt. Het bleken noodsprongen zonder enig effect. Met de wind een beetje in de rug ging het nog, maar zodra die vet van opzij of tegen blies bleken de benen van onvervalst rubber te zijn. De spatjes regen waren toen nog het minst erg. Maar ook dat zou nog veranderen. De dijk. Mijn terrein. Fikse wind. Altijd mijn vriend. Regen. Vroeger deerde me het niet. Doch, nu... nu waren mijn vrienden uit goede tijden veranderd in mijn grootste vijanden. Mijn dijk... nu ongekend lang. Kopwerk? Iets waar ik geen moeite voor hoefde te doen, want ik kwam nog niet tot het bracket van mijn voorganger... dus vanzelf weer terugzakken... Gratis fietsles... Van SINTERKLAAS. Als we de dijk afdraaien slaak ik een diepe zucht van vertwijfeling: "Hoe kom ik in Hekendorp?"... Theo weet het antwoord: "Dat lukt jou best" en maant me tot meerijden. Goed bedoeld. Maar het doet pijn. Onder meerijden versta ik MEEDOEN! En dat gaat heel erg mondjesmaat... De afstraffing voor maanden van lamlendigheid. Op de fiets althans. Alle energie ging de afgelopen tijd in het dagelijkse werk zitten. Niet lachen. Het is zo. Echt!!! Theo krijgt gelijk. Hekendorp in zicht en dan weet ik Pierre ook nog op sleeptouw te nemen. Geeft een goed gevoel. Iemand verder helpen. Dat geeft je weer wat eigenwaarde. De geest heeft het zo druk gehad onderweg, dat in het cafe pas het besef komt over hoeveel water er over me uitgestort is. Drijfnat!!! Tot op het bot. Een poging om op te drogen laat ik subiet varen. Hopen dat e reen soort wetsuit effect optreedt. Drie bakken cappuccino. Het is inmiddels gestopt met regenen. Yep. Droog. In ruil ervoor alleen meer wind. In het gezicht. Met een bijna te genante snelheid gaat het naar Lekkerkerk. Leeg. De afstraffing is compleet. Een warme douche en daarna zalige warme broodjes met soep. Schaatsen kijken. World Cup wedstrijden in Heerenveen. Met 1 oog zie ik het aan. Het was heel, heel lang geleden dat ik een hele middag nodig had om bij te komen.




O ja, nog wel de kracht over om mijn Gios schoon te maken. En vandaag? Toch maar de fiets gepakt. Het tij dient gekeerd te worden.

De dolomietenmarathon wordt in 2010 op 4 juli gehouden, voor de 24e keer. Cycling Team De Mik was er ooit vroeg bij, in 1997 deden we voor het eerst mee, als pioniers. Het "oude" parcours met de vreselijke Passo Marmolada (Fedaia). 185 km was de rit toen nog (tegenwoordig 137).

Het jaar ervoor had ik (net 18 jaar geworden) La Marmotte gereden en had kennis gemaakt met "de echte bergen".

In 1997 dus de Dolomietenmarathon. In een tentje op de camping (nou ja, camping...) in Colfosco. Op 1.500 meter hoogte. Wat kon het er regenen en donderen! Wat was het er soms koud! 81 Nederlanders aan de start. (tegenwoordig meer dan 1.000...)

Ik zal nooit mijn ervaring van de Fedaia vergeten. We hadden hem niet verkend en dus was hij in de rit geheel nieuw. Op een gegeven moment keek ik in de verte en zag ik een skischans... Zo één waar Eddy the Eagle van af vloog... Wist ik veel...

Hè, het lijkt wel of er iemand oploopt... Nog een stukje verder: Hé, er lijkt wel iemand te fietsen! Wat een gek!

En ja hoor, weer een stukje verder had ik door dat het geen skischans was, maar gewoon de weg die daar zo gruwelijk steil in een rechte lijn links omhoog liep!!!

Dat jaar 1997 was ook onze eerste kennismaking met het echte serieuze gran fondo werk en het niveau dat de toppers er tentoon spreidden! In 1997 won Paganessi.

Zo waren we er in 2000 getuige van dat het podium bezet werd door drie (ex) profs. De jonge prof Marzio Bruseghin (vorig jaar derde in de Giro!) won voor twee andere ex-profs Moretti en Biasci (Saeco).

Saillant detail: Bruseghin won in 4u38. Er zijn er nog velen onder gedoken. De recordtijd is gemaakt door Rumsas en Negrini in 2006: 4u23.

8 jaar later speelde Bruseghin weer een rol in deze bergen... En wat een namen zie je nu daar schitteren die later gepakt zijn op doping... Sella, Baliani, Di Luca, Piepoli, Riccò, Pozzovivo...